New Economy, New Energy, New Leadership: The Lessons from Tesla’s Elon Musk

Build sports car

Use that money to build an affordable car

While doing above, also provide zero emission electric power generation options

This was the short version of the master plan that Elon Musk posted on Tesla’s website on August 2, 2006.

The intention of the master plan was to illustrate how seemingly separate and independent actions/objectives were all necessary for initiating the development of a “sustainable energy economy”.

Why is this important in 2017?

Well, I was in Kazakhstan in June to speak at the Astana Economic Forum. “New Energy — New Economy” was the main theme of the event.

During the Forum, speakers from all over the world discussed topics in the areas of sustainable economic growthinternational trade and infrastructureand innovations and “green economy”.

The EXPO 2017, which is also taking place in Astana, further spurs debates on “Future Energy”. Increased public concern regarding the environment, the depletion of fossil fuels and the impact of global climate change has compelled governments, NGOs and companies into taking action.

The debate mainly focuses on how new and renewable sources of energy (e.g., hydro, wind, solar) are currently replacing fossil fuels and how this process must be accelerated.

This raises a relevant, but often neglected question:

How should we organize and finance “new energy” in the new economy?

This question is difficult to answer. It is clear that the financing of new energy technologies and projects is extremely challenging in a world that so far has been dominated by old energy technologies, policies and companies.

And here is where Tesla (and Elon Musk) comes in.

Why Tesla (and Elon Musk)?

This is a valid question. Apparently, investors, strategists and analysts don’t agree on Tesla. Some view it as a tremendous investment opportunity. They refer to the return on investment you would have made if you had invested in Tesla at its initial public offering on June 29, 2010. Assuming you still had the shares on June 29, 2017, you would have had an RoI of 2,022%.

Others find the increase in Tesla’s stock price alarming. They warn of a potential Tesla Bubble looming, as there appears to be a disconnect between its huge “market capitalization” and “market realities”. For instance, Tesladelivered only 76,000 cars in 2016, had a relatively low revenue (compared to other car companies) of US$7 billion and, perhaps most worrisome, had “again” a significant net loss (of US$ 0.8 billion in 2016).

Source: Statistica and Business Insider

The disconnect has led to two reactions. First, investors express their concerns and try to prevent the bursting of the bubble by urging Tesla to change its governance structures and practices. In particular, they insisted that two new independent directors were added to Tesla’s board of directors.

Second, investors started to bet against Tesla’s stock. It is currently one of the most heavily shorted on Wall Street.

Source: https://www.s3partners.net

Recently, this strategy started to pay off due to a wave of negativity surrounding Tesla. For instance, the stock slumped when delivery numbers missed expectations (due to the inability to produce enough 100 kWh battery packs) and the Tesla Model S was only rated “acceptable” in a vehicle safety test.

The fear of increasing and fiercer competition (after Volvo announced that it will focus on electric vehicles and stop developing diesel engines in May 2017) added to investor pessimism.

This is surprising. Elon Musk’s company has a competitive brand as electric vehicles replace gas-powered ones over the next decade or so.

Even Volvo’s CEO Hakan Samuelsson acknowledges Tesla’s achievement in creating demand for all-electric vehicles (despite many being against it: most obviously dealers — less maintenance — and car manufacturers that made significant investments in improving diesel and other combustion engines):

“We have to recognize that Tesla has managed to offer such a car for which people are lining up.”

Yet, Tesla’s biggest innovation isn’t the production of electric vehicles, but its success in building and cultivating an “open and inclusive ecosystem” around consumers, investors, competitors, suppliers, innovators and other stakeholders.

In making this claim, I don’t want to argue that Tesla deserves a market cap of more than eight times its revenue. But its open and inclusive ecosystem can explain why investors that have held the stock short since the beginning of 2017 have lost more than US$ 3 billion after six months (according to financial analytics company S3 Partners).

The key takeaway from this? Companies that operate in the sustainable energy economy cannot be understood by using Wall Street’s traditional investment models, strategies and tactics.

So, What Can We Learn From Tesla (and Elon Musk)?

Elon Musk was right when he responded to the concerns of pessimistic investors on Twitter with the following message:

The tweet received approximately 1500 likes and 382 retweets. The 133 responses clearly showed the anti-corporate sentiment and varied from the disadvantages of appointing “independent”, but “uncreative” board members to warnings against “short-term” investors’ interest.

Investors should realize that Tesla isn’t a traditional, closed and hierarchical car manufacturing company. This became again clear on July 18, 2017 when it announced in a company blog post that they added two independent directors to its board: Linda Johnson Rice and James Rupert Murdoch. These directors have no experience in the car manufacturing industry.

As mentioned, Tesla is an open and inclusive ecosystem. Tesla doesn’t follow the “generally accepted corporate rules of doing business”. And this is probably the most important and revolutionary change that Teslaintroduced in the new economy.

What does this mean?

A Technology Sharing Platform

“We believe that Tesla, other companies making electric cars, and the world would all benefit from a common, rapidly-evolving technology platform”

This was written by Elon Musk in a blog post on June 12, 2014. What it basically meant was that Tesla made its patents available to its competitors. Elon Musk believed that sharing its technology would strengthen rather than diminish Tesla’s competitive position.

This idea is not as far-fetched as it first sounds. Tesla wanted to ensure that everybody will drive an electric car in the near future. This will only increase the demand for electricity. And, this is what creates a gigantic opportunity, according to the American mutual fund manager and investor, Ron Baron.

Think about it. The electrical grid isn’t growing. There aren’t many new power plants being built these days. To solve the ever-increasing demand for electrical power, Tesla can use its experience and resources in (solar) energy generation and storage to reinvent the electrical grid. Referring to Tesla’smega-battery factory, Ron Baron predicts that Tesla’s batteries become a network that allows utility companies to deal with the high demand for electricity.

This sharing platform idea is the key thought in Tesla’s business model. The ultimate objective is that the owners of the self-driving and autonomous cars will share their vehicles with Tesla when not using them, enabling the cars to ferry other passengers.

Executives are Entrepreneurs

To meet the challenges associated with inventing and assembling the products and services of the future, Tesla allows (and encourages) its executives to retain their entrepreneurial spirit.

Most of the executives are involved in other companies or have several side projects. For instance, JB Straubel, Tesla co-founder and current CTO, and Andrew Stevenson, Head of Special Projects are behind Redwood Materials, a material recycling startup.

Elon Musk is, besides CEO and Chairman of Tesla, also a Founder, CEO, CTO, Chairman or investor involved in SpaceXOpenAI, the Boring Companyand other ventures.

The key thought here is that Tesla isn’t characterized by a “stable” organization in which activities are coordinated and controlled by managers who derive their authority from their place within a hierarchical order. Nor is the focus on short-term financial returns.

Rather, Tesla is organized as a constantly evolving autonomous ecosystem that has multiple interacting stakeholders with distinct identities, knowledge and expertise — including executives, other employees and startups. Everyone in this ecosystem is expected to be both more open, more inclusive and more entrepreneurial.

Crucial to this new openness and inclusiveness is the form and content of corporate communication. The heavily manufactured and mediated communication techniques and strategies associated with traditional “corporates” are replaced by a radically different approach. In fact, this new approach to communication is absolutely crucial in building a sustainable ecosystem.

“New Economy” Platforms

To involve its consumers and other stakeholders, Tesla doesn’t make use of heavily “produced” or fabricated marketing and investor relations statements. For instance, it only spent US$ 6 on advertisements per vehicle sold, which is by far the lowest in the industry.

Source: Teslarati

According to Scot Galloway, Professor of Marketing at NYU/Stern School of Business, Tesla figured out that the medium PR and “new economy” platforms can create a new proximity to stakeholders.

Think of the announcement of the Tesla Model 3, the Powerwall 2 and the Solar Roof on YouTube. Besides the large number of views generated, these announcements are surrounded with suspense, resulting in an unprecedented impact and “buzz” around new products.

The effect? People are queuing outside the Tesla stores to order the new model 3 without having seen or driven it.

What is even more remarkable is Elon Musk’s handling of Twitter. He has more than 10.3 million followers.

Source: Socialbakers

Leveraging the Power of Twitter

Elon Musk goes way beyond what most “social media active” CEOs (and there aren’t that many) do on Twitter.

Certainly, his tweets contain “company information and links”, “personal opinions”, announcements of “current and new products”, “references to customers (and their stories and experiences)”, “management initiatives”, “information about strategy and performance” and “external validation, such as awards and outstanding reviews”.

But he does so much more than this.

Here are just some of the techniques that Musk uses:

(1) He enters into an unmediated dialogue with everyone interested in him and his ideas and products. Musk speaks directly with his audience. It is non-hierarchical communication and his words are not mediated by lawyers, PR advisors or other marketing “experts”.

(2) He responds authentically and in a spontaneous, human style that is, at times, emotional and willing to reveal weakness and insecurity, as well as appreciation. What we see is what we get. A personal genuineness is prioritized over projecting a choreographed — and oftentimes artificial — corporate image.

(3) He is willing to use social media as a platform to make promises and other commitments. For example, fixing South Australia’s power crisis.

(4) He uses social media to project a vision of both Tesla’s future, but also a lifestyle vision for the future. In this way, social media is absolutely central to the style of leadership that Musk employs.

Skeptics might (and often do) suggest that this is all simply an act and that using social media is a way to avoid the accountability of more traditional avenues of corporate communication. But this view is wrong.

Crucially — and this is (5) — Musk calls upon the “wisdom of the crowd” to have his tweets checked and validated.

The social media “crowd” constantly and relentlessly checking for contradictions and inconsistencies. And if such problems are uncovered, they will call him out on it. In this respect, the accountability of such an approach far exceeds that of traditional corporate communication, which generally occurs within a closed community of experts, many of whom have a vested interest in not checking or revealing inconsistencies or mistakes.

Key Takeaway

So, how should we organize and finance “new energy” in the new economy?

To attract interest and accelerate the development of a sustainable energy economy, it is necessary to build and cultivate an open ecosystem around “new energy” projects and innovations. Sharingentrepreneurship and a human and open style of communication are absolutely crucial components of this ecosystem.

As with Tesla, it will create a broader community around “new energy” that integrates and engages a diverse range of actors.

Musk understands that traditional business models and strategies simply won’t cut it in the new economy. He understands that the only way to succeed in building a sustainable energy economy is to embrace this new approach to leadership.

Source: https://hackernoon.com/new-economy-new-energy-new-leadership-the-lessons-from-teslas-elon-musk-c14c7eb4444b

Uluslararası Pazar Seçimi: Neye Göre, Kime Göre?

Çeşitli nedenlerden ötürü firmalar uluslararası sulara açılır. Bu önemli adımda hangi pazara gireceğine firma nasıl karar verir? Bunun için kimi zaman çok önemli bütçeler ayrılıyor, zaman harcanıyor ama kimi zaman bunlar bile sis bulutunu aralamaya yeterli olmuyor. Halbuki çoğuna internetten ulaşabileceğimiz çok değerli kaynaklar mevcut.

Firmalar neden uluslararası sulara yelken açar?

Çoğu firma için bir zaman sonra yerel pazarlar kısıtlayıcı olmaya başlar. Pazarı büyütmek, ürünleri çeşitlendirerek firmanın büyüklüğünü artırmak, kârları artırmak, riski dağıtmak, uygun (ucuz veya inovatif) işgücü ve hammadde fırsatlarından yararlanmak, devlet teşviklerinden faydalanmak gibi avantajlarından ötürü firmalar oyun alanlarını uluslararası pazarlara taşır. Basit ihracatlardan yurtdışı yatırımlarına kadar küresel rekabete hazır firmalar, ikincil veri kaynağı olarak birçok endeksten faydalanabilir.

Muhtemel pazar listesini belirlemek için: IMF Dünya Ekonomik Görünüm Raporu(http://www.imf.org/external/pubs/ft/weo/2016/01/pdf/text.pdf)

İlk önce, girilmesi muhtemel bir ülke listesi hazırlamak için en güzel kaynak, IMF’nin hazırlamış olduğu Dünya Ekonomik Görünüm Raporu. Bu raporda, hem genel ülke sınıflandırmalarını (gelişmiş ülkeler, gelişmekte olan ülkeler, bölgesel kırılımlar vs.) hem de ülkelerle alakalı genel bilgileri görmek mümkün. Bu yüzden bu rapordan, sonraki değerlendirmelere geçecek temel bir ülke listesi hazırlanabilir.

Ülkelerin pazar potansiyelini görmek için: Pazar Potansiyeli Endeksi(http://globaledge.msu.edu/mpi)

Muhtemel pazar listesini belirlerken yararlanılabilecek bir başka önemli kaynak, pazar potansiyeli endeksi. İlk başta gelişmekte olan ülkelere yönelik geliştirilen bu endeks, artık 87 ülke için hesaplanıyor. Ülkelerin pazar büyüklüklerini, pazar büyüme hızlarını, ekonomik özgürlüklerini, ülke risklerini, vb. göz önünde bulunduran Prof. Tamer Çavuşgil tarafından geliştirilen bu endeks, uluslararası pazarları değerlendirirken kullanılması gereken önemli bir kaynak.

Ülkelerin ticaret mallarını görmek için: Birleşmiş Milletler Ticaret Veri Tabanı(http://comtrade.un.org/data/)

Listelediğiniz ülkeler, en çok hangi malı veya hizmeti üretiyor, ne kadarını ihraç ediyor, neleri ithal ediyor? Bu soruların yanıtları için Ticaret Veri Tabanı kullanılabilir. Hatta ticarette kullanılan mallara göre ülkelerin ihracat rekabet avantajlarını belirlemek (hesaplama yöntemi Bela Balassa tarafından 1965 yılında önerilmiştir) ve en çok ihtiyaç duydukları ürünleri listelemek mümkün.

Daha detaylı analizler için: Dünya Bankası Veri Tabanı (http://data.worldbank.org/indicator?display=default)

Bir sonraki aşamada Dünya Bankası Veri Tabanını kullanmak, ülkeleri çeşitli kriterle göre karşılaştırmaya imkân sağlar. Bu sitede, kırsal gelişmeden inovasyona kadar birçok konuya ilişkin veri bulmak mümkün. Dolayısıyla bulunduğunuz sektörün göstergelerine göre ülkelerin durumlarını yıllara göre incelemek için bu veri tabanı kullanılabilir.

Ülkeleri Tanımak için: CIA Dünya Gerçekleri Kitabı (https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/)

İş yaptığınız sektörle alakalı istatistiksel analizleri yaptıktan sonra, elekte kalan ülkeleri daha yakından tanımak istersiniz. Bu ülkelerin coğrafyası, yönetim biçimleri, iletişim altyapıları, barındırdıkları riskler gibi özellikleri CIA’in her bir ülke için ayrı ayrı hazırlamış olduğu dünya gerçekleri kitabında bulmak mümkün.

Sektör raporları

Kimi zaman bazı ülkeler kimi sektörler için potansiyelleri, altyapıları vb. itibariyle dikkat çekici olabiliyor. Bu tarz trendleri takip edebilmek için mutlaka sektörel yayınları takip etmek gerekiyor. Bu yayınlardan en yararlılarından biri şüphesiz Dış Ekonomik İlişkiler Kurulu (DEİK) tarafından üretilen raporlar (https://www.deik.org.tr/).

Diğer endeksler ve değerlendirme

Burada sunmaya çalıştığım kaynaklar, düşük bütçe yüksek fayda sağlayacak etkin kaynaklar. Bunların dışında tabii ki birçok endeksten daha bahsetmek mümkün. Örneğin,

– Global Girişimcilik Endeksi (https://thegedi.org/)

– Global İnovasyon Endeksi (https://www.globalinnovationindex.org/)

– İnsani Kalkınma Endeksi (http://hdr.undp.org/)

– Hofstede’nin Kültür Boyutları (https://geert-hofstede.com/countries.html) gibi.

Bu endekslerden yararlanırken, çeşitli grafiklerden yararlanmak mümkün. Ancak benim tercihim ettiğim, üç farklı boyutu görselleştirme imkânı sunan Kabarcık Grafiği. Böylece, aynı anda örneğin, ülkelerin pazar potansiyelini, gelişmişliklerini ve dış borçlarını aynı grafik üzerinde incelemek mümkün oluyor. Bazı ülkeler kendi içlerinde gruplanıyor ve segmentasyona uygun hale geliyor. Dolayısıyla, bir pazarlama stratejisi yaklaşımıyla ülkeleri bölümlemek, hedef ülke belirlemek ve ülkeye giriş stratejilerini değerlendirmek mümkündür.

Kaynak: http://hbrturkiye.com/blog/uluslararasi-pazar-secimi-neye-gore-kime-gore

Merkez bankası bağımsızlığı fikrinin sonuna geldik mi?

Geçen hafta önce İngiliz Financial Times gazetesinde Wolfgang Münchau yazdı. Sonra Amerikan Merkez Bankası (Fed)  Başkanı Janet Yellen Amerikan Kongresi’nin Karma Ekonomi Komitesi’nde konuşurken mesele tekrar gündeme geldi. Ne oluyor? Artık merkez bankası bağımsızlığı fikrinin sonuna mı gelmiş bulunuyoruz? Ben öyle düşünmüyorum ama sanırım Amerika’nın yeni başkanı Donald Trump ve İngiltere başbakanı Theresa May öyle düşünüyorlar. Doğrusu ya, onların ne düşündüklerinin daha önemli olacağı bir yeni döneme giriyoruz. Peki, bu Türkiye için ne anlama gelir? Gelin hızla bir üstünden geçelim.

İngilizler, Avrupa Birliği üyeliğinden ayrılmayı oylayan referandumla bu yıl Brexit kararını aldılar. Amerikalılar, Donald Trump’ı başkan seçtiler. İkisinin ortak noktası nedir? İktisat politikalarının ve bizatihi küreselleşme sürecinin olumsuz yan etkileri artık bir takım yeni siyasetçilere iktidarın yolunu açıyor. Bugüne kadar bu tür negatif yan etkiler daha çok bizim gibi ülkelerde tartışılır ve devrimlere filan yol açardı. Şimdi artık sistemin tam merkezinde tartışılıyor. Nedir? İktisat politikalarının alıştığımız tasarım biçimi ve bizatihi küreselleşme sürecinin kendisi artık gelişmiş ülkelerde siyasi tartışmaların ana gündem maddesi haline geldi. Küresel eşitsizlikler artık gelişmiş ülkelerin de derdi oldu 2008 krizinden beri. Birleşmiş Milletlerin Sürdürülebilir Kalkınma Hedefleri manzumesi bu nedenle çok zamanlı bir adım oldu. Bunu bir ilk tespit olarak almak gerekiyor. Hadisenin yapısal bir temeli var doğrusu.

Peki, şimdi ne olacak? İşte onu hiç kimse bilmiyor. Ben, söz konusu olan statüko ise, yıkım ekibi ile yapım ekibinin aynı ekip olma ihtimalinin hep son derece düşük olduğunu düşünürüm. İnşaat şirketlerinin yıkım ekipleri ile yapım ekipleri birbirinden ayrı. Bina inşaatı için doğru olan, ülke için statüko için de doğru bana kalırsa. Şimdi Amerikan seçimleri sonuçlandı. Demokratlar başkanlığı kaybettiler. Senato ve Temsilciler Meclisi toptan Cumhuriyetçi oldu. Bu arada, 35 eyaletin valisi de Cumhuriyetçi oldu. Ne kaldı Demokratlara? Merkez Bankası. Ocak 2017 itibariyle, Fed Başkanı Yellen Vaşington’da görevde kalan en üst düzey Demokrat olacak. Bu nedenle gözler üzerinde. Herkes Yellen ne olur diye bekliyor? İşte bu ortamda Yellen Kongre’nin Karma Ekonomi Komitesi’nde konuştu geçen hafta. Böyle bakarsanız bu da işin konjonktürel tarafı.  Bu da olsun ikinci tespitim.

Ben Yellen’in Kongre’de yaptığı sunumdan üç sonuç çıkardım. Birincisi, görev süresini tamamlamak konusunda kararlı olduğunu söyledi. Senato tarafından Ocak 2018’e kadar görevde kalmasının onaylandığının özellikle altını çizdi. Bu bir nevi, “İstifa eder mi?” sorularına cevap oldu. İkincisi, Başkan Trump dönemi politikaları şekillendiğinde, maliye politikalarında hızlı bir gevşeme olursa, istikrarı korumak için gerekeni yapmaktan çekinmeyeceğini de söyledi. İstikrar önemlidir dedi. Daha ne desin? Üçüncü olarak ise, merkez bankası bağımsızlığı ile ilgili olarak, mealen, yetkilerini, kendi sorumluluğunda kullanan merkez bankalarının, yetkilerini, siyasetçilere sorarak kullananlardan daha başarılı bir performans sergilediklerini vurguladı. Bu çerçevede, “orta vadeli iktisadi sonuçları dikkate alarak politika kararları almanın, kısa vadede bu tür kararların geçici olumsuz yan etkileri gözlemlense bile daha doğru olduğunu” söyledi. Merkez bankası bağımsızlığının, bu tür bir orta vadeli doğrultu tutarlılığı için önemini vurgulamış oldu bir nevi. Bu arada elbette aralık ayında bir faiz artırımını normal olarak artık beklememiz gerektiğini filan söyledi ama doğrusu ya ben en çok bu merkez bankası bağımsızlığı meselesine takıldım.

Neden? Geçenlerde İngiltere başbakanı Theresa May de aynı Trump’a benzer bir biçimde merkez bankalarının aldıkları kararların “olumsuz yan etkilerini” kontrol etmek gerektiğini söylemişti, belki ondan. Brexit kararı bir nevi Pandora’nın kutusunun kapağını aralamaya başlamıştı. Şimdi Trump’ın Amerikan başkanlığına seçilmesi ile birlikte Pandora’nın kutusu iyice açıldı. Süresi belli olmayan bu geçiş döneminde, merkez bankası bağımsızlığının da tartışılacağı anlaşılıyor.

Şimdi işlerin nereye doğru gideceğini bilmiyoruz ama ben bildiklerimiz üzerinden gideyim isterseniz. ABD ve İngiltere’deki tartışmanın Türkiye’ye etkisi ne olur diye düşünürken bence faydası olur. Brookings Kurumu ve Tufts Üniversitesi’nden Michael Klein bundan bir süre önce makro iktisadın birikiminden ne anlamamız gerektiğini bir cümlede özetlerken, “Faiz oranı, döviz kuru ve sermaye hareketleri ile ilgili politika kararları birbiriyle uyumlu olmalıdır, kalanı teferruattır” demişti. Böylece imkansız üçleme (impossible trinity/trilemma) makro iktisadın özü olduğunu söylemişti. Yandaki üçgen, işte o üçlemeyi gösteriyor. Bu üçgenin üç köşesinde birer iktisat politikası kararı konusu var. Bu üç konunun ancak ikisinde hükümetler serbestçe karar alabiliyor. Üçüncüyü bir yere bağladıklarında, kalan iki alanda da serbestiyet kazanıyorlar.

Şimdi birlikte bakalım. Türkiye gibi bir ülkenin sermaye hareketleri serbestliğinden vazgeçebilmesi mümkün değil. Neden? Ülkemizin yapısal bir tasarruf problemi var. Türkiye’nin mevcut kişi başına gelir düzeyini koruyabilmesi ve artırabilmesi için yabancı tasarruf akımının serbestiyeti önem taşıyor. Bu durumda, üçleme, bir ikileme dönüşüyor. Ya faiz oranını serbestçe belirleyip dalgalı kur rejiminde kalacaksınız ve kur gerektiğinde serbestçe intibak edecek ya da kuru sabitleyip faiz belirleme konusundaki egemenliği terk edeceksiniz. 2001’den önce sabit kurdaydık, 2001 krizi ile dalgalı kura geçtik. Şimdi hala oradayız.

Türkiye’de bu anlamda bir para politikası özerkliği alanı var. Kanun  koyucu, merkez bankasına, bir görev vermiş, “sen enflasyon oranını hükümet ile birlikte sapta ve sonra kendi yetkilerini kendi sorumluluğunda kullanarak, hükümetle birlikte saptadığın o enflasyon oranını garantile ki memleketin yatırım ortamı istikrarlı olsun” demiş.

Şimdi sorun bunun neresinde? Verilen hedefin tanımında mı, idarenin kendi yetkilerini kendi sorumluluğunda kullanmasında mı? İlki ise istikrarın tanımı enflasyon üzerinden olmasın, zaten banka bu alanda feci başarısız, bundan sonra, hedeflenen büyüme volatilitesinin azaltılması olsun ya da mutluluk endeksi hedef alınsın denilebilir. Burada merkez bankası bağımsızlığı için bence bir sorun yok. Ama mesele banka kendi yetkilerini kendi sorumluluğunda, orta vadeli bir perspektife dayalı olarak kullanmasın, siyasi devrevi hareketleri daha fazla dikkate alarak, sürekli siyasetçiye bakarak, yetkilerini kullansın diyorsak, ben işte onun Türkiye için son derece sorunlu olduğunu düşünüyorum. Kurumların zayıf olduğu bir ülkede, bir telefat da buradan gelirse, bence hiç iyi olmaz.

Türkiye açısından bakıldığında, bugün bu konjonktürden fırsatçı bir “bağımsız merkez bankası zaten artık geçmişte kaldı” tartışması çıkartmak aslında gayet mümkün. Peki, zamanlı mı olur? Hayır. Doğrusu ya, bu bitmeyen kur intibakı ortamında bütün dertlerimizin üzerine bir gümüş tüy dikilmiş olur. Şimdiden söylemiş olayım.

Kaynak: http://www.tepav.org.tr/tr/blog/s/5745